IJkpunt
Menu ▾
Contact

IJkpunt

Leven als uitgangspunt.

IJkpunt helpt zorgorganisaties de zorg opnieuw ijken. Niet vanuit wat de organisatie kan leveren, maar vanuit wat voor mensen het leven betekenisvol maakt. Leven op 1. Zorg op 2.

De omkering De aanpak

Zorg op 2 betekent niet minder zorg. Het betekent zorg op het juiste moment, voor het juiste doel: een zo goed mogelijk leven.
Eerste onderwerp in pilot: Samenwerkingskompas
Vraag het kompas aan →

In het midden van het kompas staat altijd de bewoner: wat maakt voor hem of haar een goede dag?

Rol

Wie doet wat rond de bewoner, en wat vindt de bewoner zelf belangrijk?

Bijvoorbeeld: “Welke taken wilt u graag zelf blijven doen?” Schrijf taken concreet op en vermijd aannames.

De omkering

Eerst het leven, dan de zorg.

De vraag is niet: welke zorg heeft iemand nodig?

↓

De eerste vraag is: hoe wil iemand leven?

↓

En pas daarna: welke ondersteuning is nodig om dat leven mogelijk te maken?

Een goede dag kan betekenen

  • zelf wakker worden wanneer je wilt
  • naar buiten kunnen
  • je partner blijven zien als partner, niet als mantelzorger
  • je hond blijven uitlaten
  • eten wat je lekker vindt
  • ergens bij horen
  • rust ervaren
  • familie kunnen blijven zien
  • zo min mogelijk onnodige zorg ervaren

Voor sommigen betekent leven op 1 juist dat een partner weer partner mag zijn, en niet primair mantelzorger. Ook dat is een keuze die in de zorg past, niet aan de zorg voorbijgaat. De naaste hoort niet zozeer bij de zorg, maar bij het leven van de bewoner. Goede zorg maakt dat leven mogelijk.

Het ijkpunt

Waaraan wordt goede zorg afgemeten?

Aan wat het leven mogelijk maakt. IJkpunt volgt vijf vragen, in deze volgorde, niet andersom.

01

Leven

Hoe wil deze mens leven?

02

Wat is belangrijk?

Wat maakt een goede dag?

03

Zelf en netwerk

Wat kan de bewoner zelf, met de mensen om hem heen?

04

Ondersteuning

Welke ondersteuning maakt dat mogelijk?

05

Zorg

Welke professionele zorg is echt nodig?

De driehoek

Mensen die bij het leven horen.

De naaste is belangrijk omdat hij of zij deel is van het leven van de bewoner, niet omdat de naaste zorg kan overnemen. Goede zorg begint bij zien wie er bij dat leven horen.

Niet leefmomenten creëren in de zorg, maar zorgmomenten creëren in het leven.

Wie het leven van een bewoner met dementie centraal zet, heeft de mensen nodig die dat leven kennen. Daarom spreekt IJkpunt niet over ‘informele zorg’. Dat woord trekt een scheidslijn tussen professional en naaste, terwijl ze samen bij het leven van de bewoner horen.

Naasten en medewerkers staan niet naast elkaar. Ze vormen, samen met de bewoner, een driehoek. De lijn die het vaakst ontbreekt, is die tussen medewerker en naaste.

Lees de achtergrond in de kennisbank

‘informeel’ ‘formeel’ rol · contact · grenzen · behoefte Bewoner het eigen leven staat centraal Naaste kent het verhaal Medewerker brengt vakmanschap

Iedereen verbonden. Naaste en medewerker stemmen rechtstreeks af, met de bewoner als middelpunt.

De aanpak

Herijken is geen eenmalig moment maar een cyclus: IJkpunt onderzoekt hoe de zorg en de samenwerking nu verlopen, vertaalt die inzichten naar praktische hulpmiddelen en helpt organisaties die daadwerkelijk te implementeren en te borgen. Drie stappen, van analyse tot borging in de dagelijkse praktijk.

01

IJken

Waar staat de organisatie nu? Wat wordt verstaan onder goede zorg? Een gedeeld vertrekpunt voor bestuur, team en netwerk rond de bewoner.

02

Veranderen

Wat moet er anders in gedrag, samenwerking en organisatie? Concrete interventies die passen bij de context en de mensen die het werk doen.

03

Borgen

Hoe wordt de verandering onderdeel van de dagelijkse praktijk? Vastgelegd in proces, dossier en team, en meetbaar in uitkomst.

Praktijk

Waar de zorg opnieuw geijkt moet worden.

Vraagstukken waarin IJkpunt organisaties helpt bij de omslag naar leven als uitgangspunt.

Volgt

Leven & kwaliteit van bestaan

Wat maakt voor deze mens een goede dag? Werken vanuit het Generiek kompas als leidend kader in de langdurige zorg.

Volgt

Netwerk & naasten

De mensen die bij het leven van de bewoner horen: familie, vrienden, buurt, vrijwilligers. Zorg die zich daar rondomheen organiseert.

In pilot

Samenwerkingskompas

Een gestructureerd gesprek tussen naaste en zorgteam over rol, contact, grenzen en behoefte. Geborgd in opname, zorgplan en MDO.

Meer lezen →
Volgt

Implementatie & borging

Van visie naar praktijk. Interventies die landen in gedrag, dossier en dagelijkse routines, en die blijven werken na de startfase.

In gebruik

Menukaart Zorgtechnologie

Van zorgvraag naar passende technologie, financiering en gedragskenmerken. Hangt bij de wijkteams, voor advies dat de zelfredzaamheid van de cliënt vooropstelt.

Meer lezen →

Positionering

Waarom een gesprek, geen app.

Familie-apps zoals FamilieNet, CarenZorgt of OZOverbindzorg zijn nuttig voor updates en berichten. Ze zijn alleen niet gemaakt voor het gesprek dat aan het begin en tijdens de zorg gevoerd moet worden.

Wat een app doet

  • Berichten en updates delen
  • Dagverslagen en foto's
  • Notificaties naar naasten
  • Bezoekplanning
  • Eenrichtingsverkeer: van team naar naaste

Wat het gesprek doet

  • Rol: wie doet wat rond de bewoner
  • Contact: hoe en met wie contact gehouden wordt
  • Grenzen: wat wil en kan de naaste, wat kan het team
  • Behoefte: welke ondersteuning is nodig
  • Wederkerig: naaste en team praten samen

Bij een verhuizing wordt vaak gezegd: "download de app, dan blijft u op de hoogte." Maar de app vervangt het gesprek niet. Het Samenwerkingskompas is wat een app niet kan zijn: een gesprek, vastgelegd in het dossier, dat het hele team bereikt.

Verdieping

Het Samenwerkingskompas

Het eerste concrete instrument van IJkpunt, voortgekomen uit onderzoek. De ambitie reikt breder: een manier van werken waarin het leven van de bewoner, eigen regie en samenwerking met naasten centraal staan. Achtergrond, werkwijze en pilot.

Samenwerking met naasten hangt nu af van wie er dienst heeft

Onderzoek in de intramurale dementiezorg laat zien dat versnippering niet voortkomt uit onwil. Het zijn factoren op drie niveaus die elkaar versterken.

Op de werkvloer

Rolonduidelijkheid. Medewerker en naaste weten niet goed wie wat doet, en het gesprek daarover wordt niet gevoerd.

Gevolg: handelingsverlegenheid bij medewerkers, naasten die zich voorbijgelopen voelen.

In de organisatie

Geen vast moment. Afstemming zit niet in het opname- of zorgplanproces en blijft persoonsafhankelijk.

Gevolg: afspraken verschillen per EVV'er en verdwijnen bij personeelswisselingen.

In beleid

Visie zonder werkafspraken. Kwaliteitskaders vragen om samenwerking met naasten, maar worden niet vertaald naar de afdeling.

Gevolg: de norm bestaat op papier, niet in het dossier.

Wat het raakt in het leven

  • Onrust en onduidelijkheid bij de bewoner
  • Overbelasting en onzekerheid bij de naaste
  • Frustratie en handelingsverlegenheid bij de medewerker

Als de samenwerking niet is afgestemd, kost dat rust in het dagelijks leven van de bewoner. Dat is waar goede zorg begint.

En bovendien

2,6 → 1,7

Naasten die zorgen per persoon met dementie, van 2024 naar 2040. Er zijn straks minder mensen om die samenwerking mee vorm te geven, en minder professionals om het over te laten. Reden te meer om het goed te organiseren. Nationale Dementiestrategie

Wat onderzoek laat zien over samenwerken met naasten

Een inzicht dat in de literatuur steeds terugkomt: niet alleen óf naasten betrokken zijn maakt het verschil, maar vooral hoe die betrokkenheid is afgestemd met het team.

  • Families die vaak met het team communiceren, beoordelen de kwaliteit van leven van de bewoner hoger.
    Waar families veel persoonlijke verzorging overnamen, viel dat oordeel lager uit, maar minder sterk als er regelmatig contact met het team was. Betekenisvolle betrokkenheid is dus beïnvloedbaar.
    Roberts & Ishler, The Gerontologist (2018)
  • Iedere naaste wil op een andere manier betrokken zijn.
    De gewenste rol verschilt per familielid. Door te vergelijken wat naasten belangrijk vinden met de ruimte die ze ervaren, wordt zichtbaar waar verwachtingen uiteenlopen.
    Reid & Chappell, Journal of Applied Gerontology (2017)
  • Bij dementie verschuift de rol van de naaste, en de belasting groeit ongemerkt mee.
    Naasten van bewoners met meer cognitieve beperkingen namen vaker zorgtaken op zich en overlegden vaker met medewerkers, wat samenhing met hogere belasting. Medewerkers schatten hun betrokkenheid bovendien lager in dan de naasten zelf.
    Cohen et al., Journal of Applied Gerontology (2014)
  • Zonder ruimte voor het gesprek raken team en naasten tegenover elkaar.
    Medewerkers en families ervoeren parallelle spanning en gebrek aan waardering. Zonder reflectiemomenten gingen ze elkaar eerder als tegenstander dan als bondgenoot zien.
    Serrano et al., SAGE Open Nursing (2024)
  • Persoonsgerichte zorg, met naasten erbij, vermindert onrust en somberheid.
    Een meta-analyse vond dat persoonsgerichte zorg agitatie, neuropsychiatrische symptomen en depressie kan verminderen en kwaliteit van leven kan verbeteren. Wie de persoon wil kennen, heeft de naasten nodig.
    Kim & Park, Clinical Interventions in Aging (2017)
  • Partnerschap tussen team en naaste is te benoemen en te meten.
    Onderzoek onderscheidt zeven kenmerken, waaronder informatie delen, samen beslissen en gedeelde verantwoordelijkheid, en ontwikkelde een gevalideerde schaal om partnerschap te volgen.
    Jang (2020) · Jang et al. (2022)

Voor de bewoner

Zorg die aansluit bij wie iemand was en is, gevoed door de mensen die dat verhaal kennen.

Voor de naaste

Duidelijkheid over de eigen rol en grenzen, zodat betrokkenheid niet ongemerkt overbelasting wordt.

Voor het team

Minder misverstanden en een gedeelde basis, in plaats van afstemming die afhangt van wie er dienst heeft.

Meer onderzoek en beleid in de kennisbank

Eén gesprek dat terugkomt, in het proces dat u al heeft

Het kompas sluit aan op het proces dat u al heeft: rond het reguliere zes-weken evaluatiemoment wordt het gesprek gevoerd en de afspraken vastgelegd in het ECD.

  1. 1
    Week 0

    Verhuizing

    De bewoner verhuist naar de afdeling. De naaste krijgt kort te horen dat er na zes weken een gesprek volgt over de samenwerking, en denkt alvast na over rol, contact, grenzen en behoefte.

  2. 2
    ± week 6

    Evaluatiemoment + invoering Samenwerkingskompas

    Tijdens het reguliere zes-weken evaluatiemoment voert de EVV'er het Samenwerkingskompas-gesprek in 20 tot 30 minuten. Afspraken over rol, contact, grenzen en behoefte worden vastgelegd in het ECD, zichtbaar voor het hele team.

  3. 3
    Op aanvraag

    MDO's

    Het Samenwerkingskompas komt terug in MDO's wanneer daar aanleiding voor is: veranderingen in de zorgvraag, in de rol van de naaste, of vragen vanuit het team of de familie. Afspraken worden dan bijgesteld.

Wat het anders maakt: het is geen vragenlijst óver de naaste. Het gesprek is wederkerig: naaste en zorgteam benoemen allebei wat het nodig heeft en waar professionele grenzen liggen. De maatstaf is de kwaliteit van het gesprek, niet het afvinken van een formulier.

Wat het oplevert, per plek aan tafel

    Hoe het kompas is ontworpen

    Uit literatuuronderzoek en focusgroepen kwamen drie werkzame mechanismen naar voren: rollen expliciet maken, een wederkerig gesprek voeren en borgen in het primaire proces. Het kompas brengt die samen.

    Intervention Mapping
    Systematisch van determinanten naar doelen naar interventie.
    Social Cognitive Theory
    Zelfeffectiviteit van medewerkers als werkzame factor, versterkt via voordoen, oefenen en feedback.
    PRECEDE–PROCEED
    Van probleemanalyse met focusgroepen (management, medewerkers, naasten) tot implementatie.
    SOFA-model
    Samenwerken, ondersteunen, faciliteren en afstemmen: de naaste als collega, cliënt, naaste én expert.
    Implementatiediagnose
    Met het configuratiemodel van Van Linge is getoetst of de organisatie er klaar voor is. In de ontwikkelfase bleek het instrument goed aan te sluiten bij professionals; de ondersteunende structuur was het belangrijkste aandachtspunt.
    Meten wat het doet
    Nul- en nameting op rolhelderheid, zelfeffectiviteit en samenwerking, plus een dossieraudit op correcte toepassing.
    Zichtbaar maken
    Een dashboard dat registratiegraad, auditscore en uitkomsten per kwartaal volgt.

    Het Samenwerkingskompas is ontwikkeld vanuit onderzoek naar de samenwerking tussen naasten en zorgprofessionals bij de opname van mensen met dementie in het verpleeghuis. Het onderzoek is uitgevoerd bij twee zorgorganisaties. De bevindingen vormden de basis voor het instrument, maar iedere organisatie heeft een eigen context, werkwijze en uitgangssituatie — daarom is het belangrijk om bij toepassing te onderzoeken hoe het kompas aansluit op de bestaande praktijk en wat nodig is om het duurzaam te gebruiken. Het wordt nu voor het eerst in de praktijk uitgerold en geïmplementeerd. De opgehaalde inzichten uit die implementatie voeden de doorontwikkeling.

    Gebaseerd op o.a. Hanson et al. (2017), Wittenberg et al. (2018), Gaugler (2005), Rosemond et al. (2012), Bartholomew Eldredge et al. (2016) en Bandura (1986).

    Pilot loopt

    Wat de eerste pilot onderzoekt

    Het kompas wordt nu voor het eerst op een afdeling in de intramurale dementiezorg gebruikt. De pilot kijkt niet alleen of het werkt, maar ook hoe het in de dagelijkse praktijk landt.

    Toepassingwordt het gesprek bij nieuwe opnames gevoerd en vastgelegd?
    Rolhelderheidweten medewerkers en naasten beter wie wat doet? (nul- en nameting)
    Kwaliteitworden afspraken goed toegepast in het dossier en het MDO?
    Ervaringhoe ervaren naasten en medewerkers het gesprek en de samenwerking?

    Uitkomsten van de pilot worden gedocumenteerd voor de eigen leerpraktijk.

    Van instrument naar verandering in de praktijk

    Het Samenwerkingskompas is een concreet startpunt: een gesprek over rol, contact, grenzen en behoefte. Of dat ook echt verandering oplevert, hangt af van hoe het landt — in het team, het ECD, het MDO en de dagelijkse routine. Dat is meer dan het gesprek alleen.

    Hoe dat precies werkt, verschilt per organisatie: welke werkprocessen, systemen en scholing erbij nodig zijn, vraagt eigen onderzoek naar de context. Dat is het moment om IJkpunt te benaderen — voor het in kaart brengen wat nodig is, en voor begeleiding bij de implementatie en borging.

    Neem contact op

    Meedenken, meelezen of aan de slag

    Het kompas groeit door ervaringen uit de praktijk. Werkt u in de ouderenzorg en herkent u dit vraagstuk? Er zijn verschillende manieren om betrokken te raken.

    Ervaringen delen

    Hoe organiseert u de samenwerking met naasten nu? Wat werkt, en waar loopt het vast? Die inzichten helpen het kompas scherper te maken.

    Meedenken over inhoud

    Kritische feedback op de opzet, de vragen of de theoretische onderbouwing is welkom. Het kompas is nog jong.

    Zelf aan de slag

    Andere organisaties kunnen het kompas nu al aanvragen. Bij interesse volgt een kort intake-gesprek over de context, waarna het formulier en de toelichting kosteloos worden gedeeld.

    Neem contact op

    Aanvragen

    Vraag het Samenwerkingskompas aan.

    Zorgorganisaties die het Samenwerkingskompas willen gebruiken, kunnen het kosteloos aanvragen. Na een kort intake-gesprek over jullie context ontvangen jullie het formulier en de uitleg — in IJkpunt-vormgeving, als PDF.

    De zorg verandert. Naasten worden onmisbaar.

    Achtergrond bij de beweging waar de ouderenzorg in zit, met beleid, cijfers en onderzoek op één plek.

    Naar de kennisbank

    IJkpunt — Zorg opnieuw ijken

    Wat IJkpunt is

    Een ijkpunt is een referentiepunt waaraan je iets afmeet. In de ouderenzorg schuift dat referentiepunt: van hoe de zorg is georganiseerd naar wat voor de bewoner een goede dag maakt. IJkpunt onderzoekt hoe die samenwerking en zorg nu verlopen, vertaalt die inzichten naar praktische hulpmiddelen, en helpt organisaties die hulpmiddelen daadwerkelijk te implementeren en te borgen in de dagelijkse praktijk.

    Het eerste instrument onder IJkpunt is het Samenwerkingskompas: een gestructureerd gesprek tussen naaste en zorgteam over rol, contact, grenzen en behoefte. Ontwikkeld op basis van een jaar literatuuronderzoek en focusgroepen met management, zorgmedewerkers en naasten. Wordt nu in de praktijk uitgerold en geïmplementeerd. Het is het eerste concrete instrument van IJkpunt; de ambitie reikt breder dan dit ene instrument.

    IJkpunt wordt opgebouwd door Rens Veening, adviseur beleid, kwaliteit en innovatie in de VVT.

    Contact

    Vragen, ervaringen of feedback op inhoud? Reacties zijn welkom. IJkpunt is nog in opbouw; kritische opmerkingen worden gewaardeerd.

    E-mail
    rveening@ijk-punt.nl
    LinkedIn
    Rens Veening

    IJkpunt / Kennisbank

    Leven op 1, zorg op 2. En naasten in de driehoek.

    Wat vraagt de nieuwe koers van de ouderenzorg van organisaties, en wat zegt onderzoek over samenwerken met naasten? Artikelen, beleid en bronnen die het gedachtegoed van IJkpunt onderbouwen.

    ± 320.000mensen met dementie in 2026; ruim 600.000 in 2050Alzheimer Nederland
    ± 800.000mantelzorgers zorgen voor iemand met dementieAlzheimer Nederland
    2,6 → 1,7mantelzorgers per persoon met dementie, 2024 tot 2040Nationale Dementiestrategie
    tot 301.000verwacht personeelstekort in zorg en welzijn in 2035 bij ongewijzigd beleidRijksoverheid

    Artikelen

    Bronnenbibliotheek

    Beleidskaders, cijfers, wetenschappelijk onderzoek en praktijkmateriaal. Samenvattingen zijn eigen duiding; lees voor details altijd de bron.

      Laatst bijgewerkt: september 2026.

      IJkpunt / Kennisbank

      Goede bedoelingen zijn niet genoeg: samenwerking met naasten organiseren

      Samenwerken met naasten staat in bijna elke visie. Op de afdeling blijft het vaak afhankelijk van wie er dienst heeft. Het probleem zit zelden in onwil, maar in wat er ontbreekt tussen visie en werkvloer.

      Rens Veening · Implementatie · 5 min lezen

      Een onderbelicht vraagstuk

      Hoe familiebetrokkenheid in verpleeghuizen het best kan worden vormgegeven, is wetenschappelijk nog onvoldoende uitgezocht. De coronaperiode, met bezoekbeperkingen en sociaal isolement van bewoners, maakte volgens Gaugler en Mitchell pijnlijk duidelijk hoe dringend die vraag is.1

      Een probleemanalyse in de intramurale dementiezorg liet hetzelfde beeld zien. Versnippering ontstond niet uit onwil, maar uit factoren die elkaar op drie niveaus versterkten: rolonduidelijkheid op de werkvloer, gebrekkige organisatorische ondersteuning, en een visie die niet werd vertaald naar bindende werkafspraken.

      Wat partnerschap inhoudt

      Een conceptanalyse op basis van literatuur en focusgroepen met medewerkers en families beschrijft partnerschap tussen team en familie als een doorlopend proces met zeven kenmerken: relatie, informatie delen, samen beslissen, professionele competentie, onderhandelen, betrokkenheid bij de zorg en gedeelde verantwoordelijkheid.2 Hetzelfde onderzoeksteam ontwikkelde later een betrouwbare schaal van 17 items om dat partnerschap vanuit het perspectief van medewerkers te meten.3 Partnerschap is dus geen vaag ideaal, maar iets wat je kunt benoemen en volgen.

      Emoties als verborgen barrière

      Canadees kwalitatief onderzoek naar samen beslissen bij gevorderde dementie laat een ongemakkelijke dynamiek zien. Medewerkers en families ervoeren parallel opgestapelde spanning, isolement en het gevoel niet gewaardeerd te worden. Zonder tijd en ruimte voor reflectie ontstond een patroon waarin beide partijen elkaar eerder als tegenstander dan als bondgenoot gingen zien.4 De onderzoekers pleiten daarom voor structurele reflectiemomenten.

      Waar ruimte voor het gesprek ontbreekt, worden bondgenoten tegenstanders.

      Ook het moment van opname is beladen. Noors onderzoek beschrijft hoe familieleden bij het opnamebesluit een balans zoeken tussen hun ervaren plicht om te zorgen en hun eigen grenzen, en daarbij heel verschillende posities innemen.5 Wie na de verhuizing geen gesprek voert over rollen en grenzen, bouwt voort op die onuitgesproken spanning.

      Misverstanden en overtuigingen

      Vilans wijst erop dat samenwerking tussen formele en informele zorg vaak stuit op feitelijke onduidelijkheden, bijvoorbeeld over wat naasten wel en niet mogen doen, en op overtuigingen zoals het idee dat samenwerken met familie meer tijd kost of afbreuk doet aan professionaliteit.6 Zulke overtuigingen verdwijnen niet door een beleidsnota, maar door ervaring met gesprekken die wél werken.

      Wat helpt

      Uit het onderzoek en uit de praktijk komen een paar bouwstenen steeds terug. Een stappenplan van de Christelijke Hogeschool Ede, gebaseerd op het onderzoek ‘Het goede gesprek’, begint bij het verankeren van samenwerken met naasten in de visie en het zichtbaar maken ervan in de hele organisatie.7 Daarbovenop zijn nodig:

      Een vast moment in het opname- en zorgplanproces, zodat het gesprek niet afhangt van het initiatief van één medewerker. Een wederkerig gesprek waarin ook het team zijn verwachtingen en grenzen benoemt. Vastlegging in het dossier, zodat afspraken het hele team bereiken. Reflectieruimte in teamoverleg en MDO. En meten: niet alleen of het gesprek is geregistreerd, maar of rollen helderder zijn geworden.

      Een formulier vervangt de relatie niet. Maar zonder structuur blijft de versnippering bestaan, alleen minder zichtbaar.

      Bronnen

      1. Gaugler JE, Mitchell LL. Reimagining family involvement in residential long-term care. JAMDA, 2022;23(2):235–240. doi.org/10.1016/j.jamda.2021.12.022
      2. Jang HY. Partnership between staff and family in long-term care facility: a hybrid concept analysis. Int J Qual Stud Health Well-being, 2020;15(1):1801179. doi.org/10.1080/17482631.2020.1801179
      3. Jang HY, Song EO, Ahn JW. Development and validation of the Scale for Staff-Family Partnership in Long-term Care. Int J Older People Nurs, 2022;17(2):e12426. doi.org/10.1111/opn.12426
      4. Serrano D, Sussman T, Kaasalainen S, et al. A parallel process of staff-family distress in long-term care: a challenge to collaboration. SAGE Open Nursing, 2024;10. doi.org/10.1177/23779608241306403
      5. Larsen LS, Blix BH, Hamran T. Family caregivers’ involvement in decision-making processes regarding admission of persons with dementia to nursing homes. Dementia, 2020;19(6):2038–2055. doi.org/10.1177/1471301218814641
      6. Hurkmans M (Vilans). Van misverstanden naar gelijkwaardige samenwerking, presentatie (2026). www.zorgboeren.nl/images/Documenten/bijlages-nieuwsbrief/presentatie-marjan-hurkmans-vilans-met-notities.pdf
      7. Christelijke Hogeschool Ede. Van visie naar praktijk: samenwerken met naasten, stappenplan (2026). che.nl/media/cobnyzwo/20260704-samenwerkenmetnaasten.pdf

      Privacyverklaring

      Hoe IJkpunt met uw gegevens omgaat

      IJkpunt is in opbouw en verwerkt op dit moment alleen gegevens van organisaties die zich aanmelden voor het Samenwerkingskompas. Deze verklaring beschrijft welke gegevens dat zijn, waarvoor ze worden gebruikt en welke rechten u heeft.

      Wie is verantwoordelijk

      Rens Veening is de verwerkingsverantwoordelijke voor de gegevens die via ijk-punt.nl worden verzameld. Contact loopt via rveening@ijk-punt.nl.

      Welke gegevens worden verzameld

      Via het aanmeldformulier op deze site wordt alleen verzameld wat u zelf invult:

      • Naam
      • E-mailadres
      • Organisatie en functie
      • Optioneel: waar u het Samenwerkingskompas voor wilt inzetten

      Buiten dit formulier worden geen bezoekersgegevens verzameld, behalve de analytische gegevens die alleen met toestemming via Google Analytics worden verzameld — zie "Cookies en tracking" hieronder.

      Waarvoor uw gegevens worden gebruikt

      • Contact opnemen over uw aanvraag
      • Het Samenwerkingskompas (PDF plus korte uitleg) delen na het intake-gesprek
      • Op verzoek een gesprek voeren over implementatie
      • Als u dit expliciet aangeeft: incidenteel updates sturen over de ontwikkeling van IJkpunt

      Uw gegevens worden niet voor andere doeleinden gebruikt, niet verkocht en niet gedeeld met derden voor commerciële doeleinden.

      Grondslag

      De verwerking berust op uw toestemming, die u geeft door het aanmeldformulier bewust in te vullen en te versturen. U kunt die toestemming op elk moment intrekken.

      Wie ontvangt uw gegevens

      Het aanmeldformulier draait op Netlify Forms. Netlify is de technische verwerker en slaat de inzendingen op namens IJkpunt. Netlify voldoet aan de AVG en heeft een verwerkersovereenkomst beschikbaar. Meer informatie: netlify.com/privacy.

      Buiten Netlify worden uw gegevens niet met derden gedeeld, tenzij een wettelijke verplichting daartoe verplicht.

      Bewaartermijn

      Uw aanmeldgegevens worden bewaard zolang dat nodig is voor het doel: contact leggen, het kompas versturen en eventuele vervolgvragen beantwoorden. Als u aangeeft niet meer benaderd te willen worden, worden uw gegevens binnen vier weken verwijderd.

      Uw rechten

      U heeft het recht om:

      • Uw gegevens in te zien
      • Onjuiste gegevens te laten corrigeren
      • Uw gegevens te laten verwijderen
      • Uw toestemming in te trekken
      • Een klacht in te dienen bij de Autoriteit Persoonsgegevens

      Voor al deze verzoeken kunt u een mail sturen naar rveening@ijk-punt.nl. Reactie volgt binnen twee weken.

      Cookies en tracking

      IJkpunt onderscheidt twee soorten cookies:

      • Functionele/noodzakelijke cookies — nodig voor de werking en beveiliging van de site. Netlify (de hostingpartij) kan dergelijke operationele cookies plaatsen. Deze vallen niet onder de toestemmingsplicht en staan altijd aan.
      • Analytische cookies (Google Analytics 4) — meten bezoekersaantallen, paginaweergaves en verkeersbronnen, zodat inzicht ontstaat in het gebruik van de site. Deze worden alleen geplaatst als u daarvoor toestemming geeft via de cookiebanner. Zonder toestemming wordt er niets gemeten en wordt er geen enkel Analytics-script geladen.

      Bij gebruik van Google Analytics wordt het IP-adres van bezoekers geanonimiseerd. Gegevens worden maximaal 14 maanden bewaard en daarna automatisch verwijderd. Google treedt hierbij op als verwerker en kan gegevens verwerken op servers buiten de EER; dit gebeurt op basis van EU-standaardcontractbepalingen. Meer informatie: policies.google.com/privacy.

      Er worden geen social media pixels, advertentie-trackers of profiel-cookies gebruikt.

      U kunt uw toestemming op elk moment intrekken of wijzigen via cookie-instellingen (ook te vinden onderaan elke pagina), of door cookies te verwijderen via uw browserinstellingen.

      De site gebruikt daarnaast lettertypes van Google Fonts, die via een verbinding met fonts.googleapis.com worden geladen. Daarbij wordt het IP-adres van bezoekers technisch zichtbaar voor Google. Dit is geen cookie, maar wel een dataverzending naar een derde partij. Als u dit wilt voorkomen, kunt u een browser met scriptblokkering gebruiken; de site blijft dan leesbaar met systeemlettertypes.

      Beveiliging

      Netlify Forms verstuurt inzendingen via versleutelde verbindingen (HTTPS) en slaat ze op in een beveiligde omgeving. Notificaties worden alleen naar het beheerdersaccount van IJkpunt gestuurd.

      Wijzigingen

      Deze verklaring kan worden aangepast als de dienstverlening of wettelijke context daar aanleiding toe geeft. De actuele versie staat altijd op deze pagina.

      Laatst bijgewerkt: september 2026.

      Let op: deze privacyverklaring is opgesteld door IJkpunt zelf en niet juridisch getoetst. Voor een volledig sluitende AVG-implementatie bij structureel commercieel gebruik is het raadzaam een AVG-jurist te consulteren.

      ← Terug naar aanmelden

      Producten

      Instrumenten van IJkpunt

      Twee concrete instrumenten, voortgekomen uit onderzoek en nu in de praktijk. Kies hieronder welke je wilt bekijken.

      In pilot

      Samenwerkingskompas

      Een gestructureerd gesprek tussen naaste en zorgteam over rol, contact, grenzen en behoefte. Geborgd in opname, zorgplan en MDO.

      Meer lezen →
      In gebruik

      Menukaart Zorgtechnologie

      Van zorgvraag naar passende technologie, financiering en gedragskenmerken. Voor wijkteams en verpleeghuis, voor advies dat de zelfredzaamheid van de cliënt vooropstelt.

      Meer lezen →